Historia

11 stycznia 1989 roku dyrektorzy i prezesi firm zlokalizowanych na terenie województwa gorzowskiego na Zebraniu Założycielskim powołali Gorzowską Radę Dyrektorów. Przewodniczącym Zarządu wybrany został dyrektor Gorzowskiego Towarzystwa Handlu Zagranicznego „GOREX” Sp. z o.o. Ryszard Barański. Aktualnie Honorowy Przewodniczący LOP i wicemarszałek Lubuskiego Sejmiku Gospodarczego.

GRD była stowarzyszeniem jeszcze bez umocowań ustawowych. Takie rady dyrektorów powstawały również w innych regionach kraju, tworząc Krajową Radę Dyrektorów. Były to działania oddolne ukierunkowane na doprowadzenie do prawnych umocowań umożliwiających pracodawcom zrzeszanie się w związki i organizacje, jako przyszłych równorzędnych partnerów już bardzo silnych związków zawodowych pracowników.

 23 maja 1991 r. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej uchwalił pakiet ustaw: o związkach zawodowych, rozstrzyganiu sporów zbiorowych i tą dla nas pracodawców najważniejszą o organizacjach pracodawców. Zaistniały więc prawne podstawy do organizowania się pracodawców w związki.

Już 30 lipca 1991 r. Komitet Organizacyjny powołany przez Gorzowską Radę Dyrektorów zwołał Zgromadzenie Założycielskie, na którym powołano Gorzowską Organizację Pracodawców z Przewodniczącym Ryszardem Barańskim na czele.

8 sierpnia 1991 r. Sąd Wojewódzki w Gorzowie Wlkp. wpisał GOP do Rejestru związku pracodawców pod pozycją nr 1. Członkami założycielami stało się 21 przedsiębiorców z terenu województwa gorzowskiego.

27 września 1991 r. I Zgromadzenie Ogólne – z udziałem Gorzowskiej Organizacji Pracodawców – w Warszawie powołuje Konfederację Pracodawców Polskich stowarzyszenia powołanego w 1989 roku w organizację pracodawców działającą w oparciu o  ustawę z dnia 23 maja 1991 r. o organizacjach pracodawców.

W 1999 roku następują zmiany w podziale administracyjnym kraju. Utworzono województwo lubuskie z części dawnego województwa gorzowskiego i zielonogórskiego. To było głównym powodem zmiany nazwy GOP na Lubuską Organizację Pracodawców.

Lata 90 – te to lata pełne konfliktów społecznych, licznych protestów i strajków. Związki zawodowe pracowników przybierały niejednokrotnie postawę roszczeniową wobec państwa i pracodawców. Zmienił się ustrój polityczny, ale też gospodarczy kraju.

W tej sytuacji Zarząd naszego Związku sformułował i uznał za najważniejsze następujące zadania:

- dążenie do zapewnienia spokoju społecznego w stosunkach pracy,

- oddziaływanie na kształtowanie polityki społecznej i gospodarczej dla tworzenia sprzyjających warunków do funkcjonowania przedsiębiorstw,

- ochronę interesów gospodarczych i społecznych członków,

- zajmowanie stanowisk i prezentowanie opinii w sprawach gospodarczych i stosunków pracy,

- prowadzenie postępowań mediacyjnych i polubownych na linii pracodawcy – związki zawodowe,

- organizowanie kształcenia pracodawców w zakresie stosunków pracy, prawa gospodarczego i podatkowego.

Od momentu utworzenia nasz Związek prowadził współpracę z Pracodawcami Berlina i Brandenburgii i jej ośrodkiem kształcenia bbw w Berlinie, której efektem były m.in. wspólne seminaria dla kadry kierowniczej polskich firm, głównie z zakresu marketingu i kontrolingu.

W 1995 roku utworzono Polsko-Niemiecką Fundację Kształcenia Kadr Gospodarki. Założycielami zostały: bbw w Berlinie, Gorzowska Organizacja Pracodawców oraz Organizacja Pracodawców Regionu Zielonogórskiego. Co ważne, Fundacja nadal funkcjonuje, a grono członków powiększyło się o wyższe uczelnie, zakłady doskonalenia zawodowego
i izby.

Niepokoje społeczne w zakładach pracy, które wzmogły się w 1996 r. wymagały uporządkowania zasad współdziałania agend rządowych, związków zawodowych
i pracodawców. Chodziło o monitorowanie i zapobieganie konfliktom poprzez wczesne rozwiązywanie nieporozumień, cywilizowanie rozmów, łagodzenie eskalacji żądań pracowniczych.

Powyższa sytuacja spowodowała, że z inicjatywy GOP zawarto Układ Trójstronny, którego sygnatariuszami byli: Wojewoda Gorzowski, NSZZ „Solidarność” Regionu Gorzowskiego
i OPZZ oraz Gorzowska Organizacja Pracodawców. Celem Układu było monitorowanie i rozwiązywanie problemów społecznych. Natomiast uzupełnieniem Układu stały się – podpisane przez GOP ze związkami zawodowymi – Porozumienia dotyczące „Zasad prowadzenia rokowań i rozstrzygania sporów zbiorowych”. Z NSZZ „Solidarność” podpisano je 2 grudnia 1996 r. a z OPZZ w styczniu 1997 r.

Kolejne centralne próby powołania krajowego samorządu nie powiodły się. Większość pracodawców odczuwała brak skonsolidowanego środowiska gospodarczego reprezentowanego przez odpowiednią strukturę. Biorąc ten fakt pod uwagę, z inicjatywy organizacji środowisk gospodarczych, zawodowych i pracodawców utworzono w 1999 roku Lubuski Sejmik Gospodarczy, którego członkiem-założycielem jest Lubuska Organizacja Pracodawców.

Aktualnie LOP liczy 150 członków. Jest to organizacja niezależna, apolityczna, której celami są: obrona interesów pracodawców oraz długofalowy, zrównoważony i bezkonfliktowy rozwój gospodarczy, kształtowanie warunków dla współdziałania z organizacjami z otoczenia gospodarczego, a także inicjowanie rozwiązań prawnych i unifikacja działań pracodawców oraz dążenie do zapewnienia pokoju społecznego w stosunkach pracy. Przewodniczącym Zarządu LOP od 2014 r. jest Krzysztof Częstochowski.